Kluczowe cechy kabli okablowania obejmują:
Materiał przewodnika: Jako materiał przewodnika zwykle stosuje się miedź lub aluminium; przewody miedziane zapewniają doskonałą przewodność elektryczną i odporność na korozję, podczas gdy przewody aluminiowe są stosunkowo-tańsze.
Materiał izolacyjny: popularne materiały izolacyjne obejmują polichlorek winylu (PVC),-polietylen usieciowany (XLPE) i polipropylen (PP); materiały te posiadają doskonałe właściwości izolacji elektrycznej i odporność na ciepło.
Materiał osłony: Osłona kabli jest zwykle wykonana z polichlorku winylu (PVC), który zapewnia solidną wytrzymałość mechaniczną i odporność na korozję.
Napięcie i prąd znamionowy: Napięcie znamionowe i prąd kabli różnią się w zależności od standardów obowiązujących w różnych krajach i regionach; wspólne napięcie znamionowe wynosi 450/750 V, natomiast prąd znamionowy jest określany na podstawie-powierzchni przekroju poprzecznego przewodnika.
Standardowe specyfikacje: Normy produkcyjne i jakościowe dotyczące kabli okablowania są zazwyczaj zgodne z krajowymi lub regionalnymi normami dotyczącymi przewodów i kabli, takimi jak te ustanowione przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) lub Underwriters Laboratories (UL).